પૂજ્ય શારદામાંની કસોટી શરૂ થઈ. વર્ષ 1973માં મુશળધાર વરસાદ વરસી રહ્યો હતો. એ સમયમાં એક ડોશીમા, ફાટેલા વસ્ત્રોમાં, પાણીથી નીતરતાં અને ધ્રુજતાં, છોટુભાઈના ઘરના દ્વારે આવ્યા. શારદામાં એ તેમને ભોજન-પાણીનું દાન આપવા ઇચ્છ્યા, પરંતુ ડોશીમાને તો ફક્ત વસ્ત્ર જોઈએ હતા.
શારદામાંની પોતાની સ્થિતિ પણ નબળી હતી અને જરૂરત પૂરતા જ કપડાં હતાં. છતાં, ડોશીમાના આગ્રહને ધ્યાનમાં લઈ, તેમણે પોતાની પાસેના કપડાંમાંથી અડધાં કપડાં તેમને આપી દીધાં. જે કંઈ હતો એમાંથી અડધું આપી દીધું, અને પોતાનું દયાળુ હૃદય ખોલી દીધું. એ ડોશીમા બીજી કોઈ નહોતી — એ તો સ્વયં નાંણદેવી માં જ હતાં. પૂજ્ય માંને તેમનો મનગમતો, દયાળુ, કરુણાસાગર પોઠીયો મળી ગયો.
જ્યારે માં શારદાબેનમાં પધાર્યા, ત્યારે શારદામાંએ એ દિવ્ય શક્તિને ઓળખી લીધી. તેમણે પોતાનું હૃદય માં માટે સમર્પિત કરવાનો મક્કમ સંકલ્પ કર્યો. પોતાનાં તમામ ઈચ્છાઓનો ત્યાગ કરી, જીવન માત્ર માંની ઈચ્છા અનુસાર જીવવાનો નિશ્ચય કર્યો. પાંચ ઇન્દ્રિય પર સંયમ સાધ્યો અને મન-આત્માની જોડ દ્વારા પૂજ્ય માંની ભક્તિમાં પોતાનું તન્મય મન જોડ્યું.
શારદામાંએ પોતાનું સમગ્ર જીવન પૂજ્ય માંના ચરણોમાં સમર્પિત કરી દીધું. તેમની અતૂટ ભક્તિ, અજોડ શ્રદ્ધા અને પરમ ઉત્તમ પરોપકારભાવના જોઈ પૂજ્ય માંએ તેમનાં હૃદયકમળમાં બિરાજમાન થવાનું પસંદ કર્યું. એ ઘડીથી શારદામાંએ સાધ્વી જેવા સંયમપૂર્વકનું જીવન ધારણ કર્યું. જીવદયા અને કરુણા રૂપ ચુંદડી ઓઢી, ઘરના દ્વાર પરોપકાર માટે ખુલ્લા મુકી દીધા. પૂજ્ય માંને જૈન સિદ્ધાંતો મુજબના કાર્યો માટે આમંત્રિત કર્યા.
ભક્તોના કલ્યાણ માટે માંએ શારદામાંને પાંચ અમૂલ્ય હથિયારો આપ્યા: દીપક, રક્ષા, મંત્ર, વાસક્ષેપ અને અમૃત. એ હથિયારો સાથે શારદામાં ભક્તોના પ્રશ્નોનું નિવારણ કરવા તત્પર રહી.
એક રક્ષા બનાવવા માટે જો ૧૦ ધનુષ્ય જેટલી શક્તિ જરૂરી હોય, તો શારદામાં તે તમામ શક્તિ પોતે ઉપયોગમાં લેતાં. પોતાની તમામ શક્તિ પરમાર્થ માટે અર્પણ કરતા. તેમનો તપ, ત્યાગ અને સહનશીલતા અદ્વિતીય હતા.
ભક્તોની સેવા કરવા શારદામાં દિવસે કે રાત્રે, જાત-પાત કે ધન-દરિદ્રતાનો ભેદ કરતા નહીં. ગરીબ હોય કે શ્રીમંત, માનવ હોય કે દાનવ, તિર્યંચ, પશુ કે પંખી — દરેકને સમદ્રષ્ટિથી જોતા. દરેક યોની અને જાતિના ભક્તો માટે શારદામાં સમાન પ્રેમ ધરાવતા.
અવારનવાર, ભક્તોની સેવા કરતી વખતે તેમનાં શરીર પર ઘા આવ્યા. પગ અને હાથમાં ચીરા પડ્યા, બળતરા અનુભવાઈ — જેમ દાઝેલા સ્થાને ડામ આપો, કે ઘા પર મીઠું નાખો — એવી પીડા સહન કરી. છતાં કદી પણ એ દુખ ભક્તો કે માં સમક્ષ વ્યક્ત ન કર્યું. પીડા છતાં કામ પૂરું કરવાનું ધ્યેય જાળવ્યું. શારદામાંની આ મૌન તપસ્યા, ભક્તિ, બલિદાન અને સહનશક્તિ ખરેખર ધન્ય છે.

1998માં, પોષ સુદ તેરસના દિવસે પરમપિતા શ્રી છોટુભાઈના વિયોગ બાદ, માત્ર 13 દિવસમાં — મહા સુદ એકમના દિવસે — પણ પૂજ્ય માંએ અદ્દભુત ધૈર્ય દાખવ્યું. પોતાના દુઃખને પછાડીને, ભક્તોને આત્માનું ઊંચું પગથિયું ચઢાવવા માટે વાસક્ષેપ જેવી અમૂલ્ય વિધિમાં જૂટ્યા. અરિહંત અને 24 તીર્થંકરોનું જ્ઞાન તેમજ બોધિ બીજનું અગાધ જ્ઞાન આપતી આ વિધિમાં કોઈ ખલેલ ન પડે, તે માટે ખાસ પૂજ્ય માં પાસેથી પ્રેમપૂર્વક વિધિ કરાવી. એમની આ અસાધારણ કરુણા અને જીવદયા નમનીય છે.
2012માં, જ્યારે તેમના જમાઈની તબિયત ગંભીર હતી, ત્યારે પણ શારદામાં ઘરમાં હાજર રહી, પૂજ્ય માંના જેઠવદ અગિયારસથી શરૂ થતાં અષાઢ સુદ એકમ સુધીના પાંચ દિવસીય 'અખંડ રમવા'ના દિવસો ઉત્સાહભેર પાળ્યા. મા માટે પ્રેમભીના ઝુલામાં પૂજ્યોની આરાધનાથી સપ્તાહ પર્વ પૂર્ણ કર્યો. ભક્તોને પૂજ્ય માંના દર્પણ સમાન દર્શન અને આશીર્વાદ મળતા રહ્યા. આ દરમિયાન જમાઈ શ્રી શૈલેષભાઈનું અવસાન થયું, છતાં ત્રીજા જ દિવસે પૂજ્ય આ.મ. હંસરત્ન મહારાજ સાહેબના ઉપવાસના પારણાની વિધિમાં પણ યથાવત ઉપસ્થિત રહ્યા. એવું વૈરાગ્ય અને ધર્મભાવ શારદામાં અને તેમના સમગ્ર પરિવારની સાધુવત ભાવના સમક્ષ વંદનીય છે.
તે જ વર્ષે, શારદામાંની પીઠમાં હઠાત દુખાવો શરૂ થયો. એમ.આર.આઈ. કરાવતા જાણવા મળ્યું કે કમરની મણકાની ગાદી ખસી ગઈ છે. ઊભા થવું અશક્ય હતું, પણ નવરાત્રિના પવિત્ર દિવસો શરૂ થતા જ શારદામાંએ એક ક્ષણ પણ વિલંબ કર્યા વિના નવમ દિવસે પૂજ્ય માંના દર્શન માટે મંડપમાં હાજરી આપી. એટલું જ નહીં, એમણે કબાટમાં સુરક્ષિત રાખવા માટે પૂજ્ય માંને અમૂલ્ય વાસક્ષેપ રક્ષા પણ અર્પણ કરી. એ સમયે ભલે શારીરિક રીતે નબળા હતા, પણ મનોબળે એક પથ્થર સમાન અડગ રહ્યા.
પછી બંને ઘૂંટણના થયાં. આ શસ્ત્રક્રિયામાં ગંભીર જટિલતા સર્જાઈ — હાડકું તૂટી ગયું, ફરીથી ઓપરેશન કરીને સળિયો મુકવો પડ્યો. લોહીના બાટલાં ચડાવવાની ફરજ પડી, શરીર નબળું પડી ગયું. વજન પણ ઘટી ગયું. ડોક્ટરો પણ આશ્ચર્યચકિત થયા કે આટલી અસહ્ય પીડા વચ્ચે પણ શારદામાં કેવી રીતે મૌન અને હસતાંમુખે રહી શકે છે. કોઈ ફરિયાદ નહીં, કોઈ આક્રોશ નહીં — માત્ર તપ, ભક્તિ અને કરુણાથી યુક્ત કાર્યશીલ જીવન.

શારદા માં પૂજ્ય માં ની મહાન શક્તિ પુત્રી બની. પૂજ્ય માંએ 2016થી વાસક્ષેપ વિધિ જે મહિને બેઠે તે મહિને શારદા માંના માથામાં, સેથામાં અને પગમાં વાસક્ષેપ પૂજા કરી છે.
પોઠિયાની ભાવના છે કે દરેકને તારી લેવી — ભલે એ અહીં હોય કે દુનિયાના બીજા ખૂણે. જો કોઈ દ્વારે ન આવે તો પણ જો માંને શ્રદ્ધાથી વિનંતી કરવામાં આવે, તો માત્ર ભક્તની શ્રદ્ધાથી પણ માં તેને તારી લે છે. આવા અનેક અનુભવો મળ્યા છે.
પોઠિયો જાય, ને તમે ભાવના રાખો તો, માં ના ચરણરજ તમારા પગે આવી જાય.
કપરા કાળમાંથી ભક્તોને ઉગારવા માટે ચાંદીની સુંદર લગડી અને કોડીની વિધિ કરાવી. આભાનું કલ્યાણ શબ્દથી સમજાવ્યું કે શરીરમાંથી તાંતણા કાઢી દેવા જે કાર્ય શ્રી નાંણશારદા માં સિવાય બીજું કોઈ નહીં કરે. એમના હૃદયથી આવી ઠંડક મળે જે માટી જેવી હોય.
કાંટાઓમાં ચાલતાં, પડતાં, રખડતાં જ્યારે સમય પૂર્ણ થાય છે ત્યારે શક્તિ પધારે છે. આઠ ભવમાં વાવેલા ભક્તિના બીજ ફળ આપે છે, ત્યારે પ્રસન્ન શક્તિ મળે છે. એ પ્રસન્ન શક્તિનો મહિમા અદ્ભુત છે — પણ ક્યારેય પોતાને દર્શાવતી નથી. "હું કર્યું", "મારું પદ", કે "મારું યશ" — એવો ભાવ કદી મનમાં પણ નથી લાવતી. પૂજ્ય માં ના ગરબામાં જે-જેઓ ગાયું છે, એ બધું એમણે જીવનમાં સાચે કરીને બતાવ્યું છે. તેથી જ આવા ગરબા રચાયા છે.
આવી પ્રસન્ન શક્તિને સાચવી રાખવી તલવારની ધાર પર ચાલવા જેવી વાત છે. દિવસ-રાત યുദ്ധ ચાલે છે — પણ માંનું ધ્યેય કદી ડરાવવાનું નથી, પ્રેમથી જીતવાનું છે. પોઠિયો કષ્ટ સહે અને માંને વિજયી બનાવે. માં અને પુત્રી એકજ વિચાર સાથે ચાલે — એ જ છે શક્તિ પુત્રી.
તમામ તકલીફો, ખાસ કરીને પગ સાથે સંબંધિત, કાર્ય અટકાવવાનું સાધન બની. એ જ વિઘ્નાંતક શંકાનો ભાવ.
આજે પરિવાર માતા શ્રી શારદા માંનો આપેલો વારસો પ્રેમ, હિંમત અને મક્કમતાથી આગળ વધારી રહ્યો છે. આ પરિવારે પૂજ્ય શારદા માંની પરોપકારભાવનાને સાચી રીતે જીવનમાં ઉતારી છે.
2/6/2022 થી 7/6/2022 દરમિયાન મા મંદિરની પ્રાણપ્રતિષ્ઠાનો મહોત્સવ ઉજવાયો. 6/6/2022, જેઠ સુદ – મંદિરમાં મૂર્તિ પ્રાણપ્રતિષ્ઠા પૂજ્ય શ્રી નાંણશારદા માંના વરદ હસ્તે સંપન્ન થઈ. આ દિવસોમાં પૂજ્ય માંએ શરદાગામમાં નિવાસ કર્યો હતો. ભાવિક ભક્તોએ ઉત્સાહ અને શ્રદ્ધાથી ઉત્સવ માણ્યો.
પૂજ્ય શ્રી શારદા માંએ સમગ્ર જીવન પૂજ્ય નાંણદેવી માંના સહારે જીવસૃષ્ટિના આધાર પર કાર્ય કર્યું. ભક્તોના આત્મા ઉદ્ધાર માટે કાર્યરત રહ્યા અને શ્રી નાંણશારદા માં તરીકે કળિયુગમાં શ્રી નાંણદેવી માંનો સાક્ષાત્કાર કરાવતા રહ્યા.
જૈન સિદ્ધાંત અનુસાર જીવને આત્મ કલ્યાણના માર્ગે આગળ વધવા માટે ઉપદેશ આપતા રહ્યા. શક્તિપુત્રી શારદા માં, નાંણશારદા માંમાં સમાઈ ગયા. આજે તેઓ ભક્તોની ભલાઈ માટે કાર્યરત છે.
અષાઢ વદ બારસ, શુક્રવાર, તા: ૧૪/૦૭/૨૦૨૩ના રોજ, પૂજ્ય નાંણશારદામાંએ આ નશ્વર દેહનો ત્યાગ કર્યો અને અખંડ બ્રહ્માંડમાં જીવ કલ્યાણ માટે વિચારણા ચાલુ રાખી.
આજેય પળે પળે શ્રી નાંણશારદા માં ભક્તો સાથે વરતાય છે.
તકલીફમાં યાદ કરો – માં તરત હાજર થાય છે. હોસ્પિટલમાં, સ્વપ્નમાં, વિચારોમાં — જ્યાં પણ તમે યાદ કરો, તત્કાળ ઉપસ્થિત થઈ તકલીફમાંથી મુક્તિ આપે છે.
માંના અંતિમ વચનો: “આ જીવનમાંથી દરેકે દેહનો ત્યાગ કરવો પડે છે. કોઈ અમર નથી. ભગવાનને પણ જવું પડ્યું. હું દેહ છોડી રહી છું, પણ મારું આત્મા અહીંજ છે. હું મારા ભક્તોને કદી દુઃખી થવા નહીં દઉં. હંમેશા એમના સાથે રહીશ.”
પૂજ્ય શારદા માં નાંણદેવી માંમાં સમાઈ ગયા છે.
પૂજ્ય નાંણશારદામાં – જુગ જુગ પૂરતું પૂજનીય છે.